<!--:pl--><img class="alignnone  wp-image-228" title="bretschneider" src="http://avantart.pl/wp-content/uploads/2012/07/bretschneider.jpg" alt="" width="598" height="415" /> Frank Bretschneider – obok Olafa Bendera i Carstena Nicolaia jeden z trzech ojców-założycieli wytwórni Raster-Noton – w przeciwieństwie do wielu zanurzonych w samouwielbieniu artystów nie sili się na dorabianie specjalnej filozofii do swojej twórczości. Nie ma dla niej osobnej definicji, a tworzone przez siebie dźwięki określa jako muzykę praktycznie w całości wykreowaną przy pomocy komputera, która w równej mierze jest zainspirowana  muzycznym akademizmem i popkulturą, a także nauką i sztuką. Ta artystyczna skromność przekłada się na niezwykle wysoką jakość jego twórczości we wszystkich sferach, w których się udziela – zarówno jako muzyka, jak i kompozytora i artysty wizualnego. Jego utwory wyróżniają się bardzo precyzyjnym cyzelowaniem dźwięków, kompleksowymi, splatającymi się strukturami rytmicznymi i specyficznym, minimalistycznym podejściem do całego procesu tworzenia. Jego muzyka jest w różnoraki sposób opisywana – jako abstrakcyjny analogowy puentylizm, jako kompozycje przyszłości, które powinny wypełniać futurystyczne poczekalnie i hale portów kosmicznych czy też jako nowatorskie, pełne organiczności techno – i w każdym z tych określeń jest sporo prawdy. Jego twórczość można usytuować w królestwie awangardy, nie pozbawionej jednak pewnej formy popowej wrażliwości – i dlatego jego muzyka nadaje się zarówno do tańczenia w klubach, jak i do słuchania w słuchawkach w domowych warunkach na wysokiej klasy audiofilskim sprzęcie. <a href="http://www.frankbretschneider.com/" target="_blank">www.frankbretschneider.com</a><!--:--><!--:en--><img class="alignnone  wp-image-228" title="bretschneider" src="http://avantart.pl/wp-content/uploads/2012/07/bretschneider.jpg" alt="" width="598" height="415" />

Frank Bretschneider – one of the three founding-fathers of the Raster-Noton label, beside Olaf Bender and Carsten Nicolai – in opposition to numerous artists engulfed in self-admiration, he does not try to assign a special philosophy to his creations. He does not have a separate definition for it, and describes the sounds created by himself as music, practically, entirely created with the help of a computer, which is equally inspired by musical academism and pop culture, as well as science and art. This artistic modesty is translated into an extremely high quality of his creations in all spheres, in which he contributes – both as a musician, as well as composer and visual artist. His compositions are characterised by a very precise craftsmanship of sounds, complex, intertwining rhythmic structures and a particular, minimalistic approach towards the entire process of creation. His music is described in various different ways – as an abstract analogue pointillism, as compositions of the future, which should fill out futuristic waiting rooms and space port halls or as innovative organic techno – and there is a lot of truth in each and every of these descriptions. His creation can be situated in the kingdom of avant-garde, however one which does not lack a certain form of poppy sensibility – and that is why his music is suited for, both, dancing in clubs, as well as listening to back home with headphones on, on high quality audiophile equipment.

<a href="http://www.frankbretschneider.com/" target="_blank">www.frankbretschneider.com</a><!--:-->