<strong>FRANK BRETSCHNEIDER</strong>

&nbsp;

Frank Bretschneider – obok Olafa Bendera i Carstena Nicolaia jeden z trzech ojców-założycieli wytwórni Raster-Noton – w przeciwieństwie do wielu zanurzonych w samouwielbieniu artystów nie sili się na dorabianie specjalnej filozofii do swojej twórczości. Nie ma dla niej osobnej definicji, a tworzone przez siebie dźwięki określa jako muzykę praktycznie w całości wykreowaną przy pomocy komputera, która w równej mierze jest zainspirowana  muzycznym akademizmem i popkulturą, a także nauką i sztuką. Ta artystyczna skromność przekłada się na niezwykle wysoką jakość jego twórczości we wszystkich sferach, w których się udziela – zarówno jako muzyka, jak i kompozytora i artysty wizualnego. Jego utwory wyróżniają się bardzo precyzyjnym cyzelowaniem dźwięków, kompleksowymi, splatającymi się strukturami rytmicznymi i specyficznym, minimalistycznym podejściem do całego procesu tworzenia. Jego muzyka jest<a href="#_msocom_1">[J1]</a>  w różnoraki sposób opisywana – jako abstrakcyjny analogowy puentylizm, jako kompozycje przyszłości, które powinny wypełniać futurystyczne poczekalnie i hale portów kosmicznych czy też jako nowatorskie, pełne organiczności techno – i w każdym z tych określeń jest<a href="#_msocom_2">[J2]</a>  sporo prawdy. Jego twórczość można usytuować w królestwie awangardy, nie pozbawionej jednak pewnej formy popowej wrażliwości – i dlatego jego muzyka nadaje się zarówno do tańczenia w klubach, jak i do słuchania w słuchawkach w domowych warunkach na wysokiej klasy audiofilskim sprzęcie.
<div>

<hr align="left" size="1" width="33%" />

<div>
<div>

 <a href="#_msoanchor_1">[J1]</a>dodałam

</div>
</div>
<div>
<div>

 <a href="#_msoanchor_2">[J2]</a>znajdziemy

</div>
</div>
</div>